Alfred Nobel wilde z'n eigen `dynamiet' niet slikken

In 1847 werd de zeer explosieve stof nitroglycerine gesynthetiseerd, een stof die nog krachtiger is dan buskruit. Alfred Nobel, een Zweeds chemicus, gebruikte de verwoestende kracht ervan om dynamiet te maken. Nobel heeft zijn uitvinding ook commercieel toegepast en verdiende daar een vermogen mee. Want het werd op velerlei terreinen gebruikt, zoals bij de mijnbouw, het bouwen van tunnels en het opblazen van gebouwen.

Een onverwachtse toepassing was de behandeling van angina pectoris (pijn op de borst). In 1878 gaf William Murrell nitroglycerine aan zijn patiŽnten met pijn op de borst en hoge bloeddruk. En met succes. Ook Alfred Nobel kreeg het op latere leeftijd voor zijn angina pectoris voorgeschreven, maar hij weigerde. Het zou hoofdpijn veroorzaken en hij geloofde niet dat het zou werken. Zelf zei hij daarover: `Is het niet een ironie van het lot dat ik nitroglycerine zou moeten innemen als een medicijn?' In zijn testament bepaalde hij dat ieder jaar op zijn sterfdag vijf Nobelprijzen moesten worden toegekend aan hen `die in het afgelopen jaar aan de mensheid het grootste nut hebben verschaft'. De ironie was dat zijn eigen `dynamiet' als een medicijn van nut voor de mensheid hem ook had kunnen helpen bij z'n hartklachten.




















Wikipedia

 
Op basis van nitroglycerine zijn de zogenoemde nitraten ontwikkeld. Ze verwijden de bloedvaten, waaronder de kransvaten. Het hart krijgt hoeft tegen een minder grote druk in te pompen en heeft dus minder zuurstof nodig, waardoor de angineuze pijn verdwijnt. Onderscheid wordt gemaakt tussen nitraten die bedoeld zijn voor een acute aanval van angina pectoris, zoals de nitroglycerine Spray, en nitraten die bedoeld zijn als onderhoudsbehandeling, zoals de nitroglycerinepleisters, waardoor aanvallen worden voorkůmen of in frequentie afnemen.